Intercyza to umowa regulująca podział majątku małżonków. Na takie zabezpieczenie własnych interesów decyduje się w Polsce coraz więcej osób. Jeśli zarabiasz znacznie więcej niż małżonek lub nie masz stuprocentowej pewności, że interesy, które on prowadzi, nie przyczynią się do powstania długów, zastanów się nad zawarciem intercyzy. Podpowiadamy m.in.: jak to zrobić i dlaczego warto zawrzeć taką umowę.

Odrębność może być korzystna:
- gdy małżonek wpada w tarapaty finansowe i nie będzie mógł regulować swoich zobowiązań finansowych na bieżąco
- gdy jedno z współmałżonków jest nieuczciwe wobec drugiego (np.zalega z płaceniem podatków)

albo niekorzystna:
- jeśli opłacałoby się wam wspólne rozliczenie podatku
- jeśli chcecie wziąć kredyt


Ograniczenia i roszczenia

   Intercyza nie zawsze prowadzi do wyłączenia wspólności majątkowej. Można zawrzeć umowę ograniczającą wspólność albo umowę rozszerzającą. Ograniczenie polega na wyłączeniu wspólności w stosunku do majątku pochodzącego z niektórych źródeł (np. tylko z działalności gospodarczej żony lub męża). Rozszerzenie to uznanie, że majątkiem wspólnym jest majątek odrębny małżonkówn np.: nabyty przed ślubem. W takiej sytuacji odpowiada się wzajemnie za długi małżonka, które zaciągnął przed ślubem.

   Nie odopowiadasz za długi współmałżonka tylko wtedy, jeśli poinformował on swojego wierzyciela, że zawarliście intercyzę. Niestety, jeśli małżonek jest nieuczciwy, może wykorzystać to przeciwko Tobie. Jeśli mąż będzie chciał wpuścić Cię w maliny, nie powie wierzycielowi o waszej umowie. Zgodnie z prawem będziesz wtedy odpowiadała za jego długi, tak jakby nie było intercyzy. Oczywiście taki sam skutek jest wtedy, gdy nieuczciwa żona nie poinformuje o intercyzie swojego wierzyciela. Nie ma skutecznego sposobu, by się przed tym zabezpieczyć. Warto kontrolować umowy zawierane przez współmałżonka. Trzeba dopilnować, by w każdej był zapis o rozdzielności majątkowej.


Co z majątkiem odrębnym

   Niektóre składniki majątku, którego właścicielem jest mąż lub żona, nie są własnością wspólną, niezależnie od tego, czy wcześniej podpisano intercyzę, czy nie. Jest to m.in.:
- majątek, który mąż lub żona nabyli przed ślubem
- majątek odziedziczony, pochodzący z zapisu lub z darowizny (chyba, że są to przedmioty codziennego użytku, z których mąż i żona wspólnie korzystają)
- przedmioty zaspokajające osobiste potrzeby męża lub żony (np. wózek inwalidzki, ubrania)
- pieniądze z odszkodowania za uszkodzenia ciała lub utratę zdrowia albo odszkodowanie za krzywdę i przedmioty kupione za te pieniądze (wyjątkiem jest tu renta)
- pieniądze i przedmioty kupione za pieniądze z nagrody za osobiste osiągnięcia, którą otrzymał jeden z małżonków.

Pamiętaj!

   Poza wyliczonymi wyjątkami, wszystko to, co oboje lub jeden z małżonków nabyli w trakcie małżeństwa, jest majątkiem wspólnym.


Gdzie i jak to zrobić?

   Intercyza musi być zawarta w formie aktu notarialnego. Trzeba udać się do notariusza z dowodami osobistymi. Małżonkowie skladają oświadczenia, że decydują sie na rozdzielność.
   Umowę można zawrzeć zarówno w trakcie małżeństwa, jak i przed ślubem.


Mieszkanie wspólne czy odrębne?

   Jeśli nie zawarliście intercyzy:
- a jeden z małżonków przed ślubem podpisał przedwstępną umowę z deweloperem, ale mieszkanie będzie gotowe już po ślubie, będzie waszą wspólną własnością, ponieważ do wykonania umowy przedwstępnej dojdzie w trakcie trwania związku.
- mąż lub żona przed ślubem mieli spółdzielcze mieszkanie lokatorskie, a po ślubie zostanie ono przekształcone w mieszkanie własnościowe, będzie waszą wspólną własnością. Stanie się tak dlatego, że formalności związane z nabyciem własności mieszkania zostaną załatwione, kiedy będziecie już mężem i żoną.


Ile to kosztuje?

   Zawarcie umowy o rozdzielności majątkowej kosztuje około 550 złotych:
- 400zł (+22% VAT) to taksa notarialna za zawarcie umowy w postaci aktu notarialnego (400zł to górna wysokość, notariusz może zażądać niższej kwoty)
- 2 wpisy po 10zł (+22% VAT)
- 38zł podatku


   Jeśli małżonkowie zawarli intercycę, komornik nie może zająć majątku należącego do drugiego współmałżonka.