Kobieta od niepamiętnych czasów - z przyczyn społecznych i moralnych - musiała być zwolenniczką stabilizacji związku miłosnego, dbać o dzieci i stworzyć dom nie tylko ukochanemu, ale i potomstwu. Stąd używała dostępnych jej środków, by zdobyć serce mężczyzny, doprowadzić do ślubu, a następnie przywiązać go do siebie na stałe.

   Lano wosk i z cieni rzucanych przez owe odlewy na ścianę wróżono o przyszłym zawodzie męża Gdy umiejętność czytania stała się powszechna, wkładano pod poduszkę karteczki z wypisanymi imionami chłopców. Z czyim imieniem wyciągnięto kartkę, ten miał zostać mężem ciekawej dziewczyny.    Puszczano w misce łódki ze skorupek jajek czy orzechów z przylepionymi na dnie świeczkami. Gdy dwie świeczki zbliżyły się do siebie oznaczało to rychły ślub. Gorzej gdy łódki rozpływały się w różne strony lub gdy świeca zgasła i wpadła w wodę - tak miała zniknąć miłość, zdmuchnięta przez złe otoczenie.    Gdy pojawiły się karty, zaczęto stawiać kabały i pasjanse. Kładziono na ławce kawałki kiełbasy i wpuszczano do izby głodnego psa. Której kiełbasę porwał najpierw - ta wychodziła za mąż najszybciej.    Zdejmowano z nóg trzewiki i kolejno każda ustawiała swój w kierunku drzwi - która najwcześniej wyszła za próg, ta miała największą szansę wkrótce wyjść za mąż.    Liczono siwe konie spotykane na drodze - pierwszy mężczyzna spotkany po setnym koniu miał być owym szczęśliwym wybrańcem.

Podczas spotkania z dziewczyną, które powinno odbyć się w miejscu samotnym, chłopak musiał doprowadzić do tego by jego ukochana spojrzała mu w oczy wtedy on wypowiadał zaklęcie:    po którym to owa dziewica miała zakochać się w swoim czarodzieju    Również dziewczęta raczone były różnego rodzaju lekami np. kilka kropel krwi zakochanego utoczonej w porze wiosennej w piątek, kawałek wątroby gołębia, ztarte to wszystko w proszek i podane dziewczynie, miało prowadzić do prawdziwej miłości    Wierzono, że przymocowana do poduszki łoża kobiety jak najbliżej miejsca, gdzie spoczywa jej głowa, kawałek pergaminu, z napisem :    nie będzie mogła zasnąć bez myśli o ukochanym.    Żeby osoba, którą kocha mężczyzna była mu wierna, brał kosmyk jej włosów, palił je i rozsypywał na krawędziach u wezgłowia jej łoża, które wcześniej smarował miodem.

źródło: Ute Frevert "Mąż i niewiasta, niewista i mąż" OFICYNA WYDAWNICZA VOLUMEN, Warszawa 1997.