Z domu Panny Młodej narzeczeni udają się do świątyni,

   gdzie w obecności kapłana udzielą sobie sakramentu świętego. I tu coraz częściej obserwuje się zapożyczanie tradycji in­nych narodów.

- Pannę Młodą prowadzi do ołtarza jej ojciec i oddaje ją przyszłemu mężowi.
- Nie zatracajmy jednak naszej polskiej tradycji, według której para dostojnie podąża w kie­runku ołtarza przy dźwiękach organów. Na pewno dla mło­dych jest to bardzo podniosły i wzruszający moment.
- Goście wchodzą do kościoła przed Młodą Parą i zajmują miejsca.
- Istotne jest odpowiednie usadowienie przybyłych. Można tu zastosować podział na strony: po lewej siedzą osoby zaproszone przez Pana Młodego, a po prawej przez Pannę Młodą. W pierwszych ławkach zasiadają zazwyczaj rodzice i najbliżsi krewni.


Po akcie zaślubin,

   kiedy nowożeńcy odchodzą już od ołta­rza, wszyscy zebrani goście stoją i czekają na ich wyjście ze świątyni.
- Nie powinno się wychodzić przed zaślubio­ną parą z nawy głównej.
- Można natomiast wyjść przed Młodą Parą z kościoła, jeżeli tak pokieruje ruchem osoba odpowie­dzialna za koordynację ślubu. Wtedy wyjściu Pary Młodej tradycyjnie towarzyszy rzucanie ryżem (lub pszenicą sym­bolizującą dostatek).
- Młodzi ustawiają się w dogodnym miejscu, gdzie w spokoju mogą przyjmować życzenia. Naj­lepiej, jeśli wyznaczona osoba będzie również odpowie­dzialna za ustawienie gości składających życzenia nowo­żeńcom.
- Pierwszeństwo w składaniu gratulacji można od­dać rodzicom młodych oraz dziadkom.
- Nie zapominajmy o podawaniu kwiatów - zawsze „główkami" do góry i bez­pośrednio do rąk Państwa Modych.
- Często zamiast kwia­tów na życzenie młodych kupuje się maskotki, którymi no­wożeńcy potem obdarowują dzieci z domów dziecka. Z pewnością czyn godny naśladowania.
- Na zakończenie życzeń Parze Młodej rzucane są drobne monety, które nowożeńcy powinni skrzętnie pozbierać. Jest to bowiem zaczątek ich przyszłego budżetu domowe­go.
- Nie powinno się rzucać pieniędzy, jeśli jest brzydka po­goda lub pada deszcz.


Podczas uroczystości weselnej

- Osoby, które tego dnia zasługują na szczególny szcunek, powinny siedzieć jak najbliżej Młodych. Dlatego przy Stole Młodych powinny znaleźć się nakrycia dla Chrzestnych.
- Na szczycie stołu, jako na miejscu honorowym, posadźcie rodziców. Pamiętajcie o tym, żeby ich krzesła stały w miejscu nie utrudniającym komunikacji sali. Rodzice w czasie zabawy będą przecież często wstawać od stołu, do nich bowiem należy dbałość o dobre samopoczucie gości.
- Beżpośrednio przy Młodych powinni siedzieć świadkowie z osobami towarzyszącymi, nieco dalej rodzeństwo i najbliźsi przyjaciele.
- Kuzyni i członkowie rodziny, z którymi jesteście słabiej związani, mogą siedzieć dalej. Lepiej niech stoły nie będą podzielone w sposób: przy tym stole rodzina Panny Młodej, przy tym Pana Młodego. Chodzi o to żeby rodziny poznały się wzajemnie, a nie żeby bawili sie we własnym gronie.

   Miłym zwyczajem jest podziękowanie gościom za przyby­cie. Ostatnio coraz częściej świadkowie obdarowują zgro­madzonych gości cukierkami zawiniętymi w tiul lub drob­nymi pamiątkami.